Twee reikende handen
Na de bevrijding zamelden de ouders in Den Haag geld in voor een gedenkplaat. Als een bedankje aan het dorp in het noorden dat hun hongerige kinderen had gevoed. In een koperen kleur met daarop onder meer de tekst: ‘Deze plaat is in dankbare herinnering aangeboden aan de bevolking van Drenthe. Door de ouders van de kinderen die in den hongerwinter 1944-1945 zoo liefdevol en gastvrij zijn opgenomen uit Den Haag en omstreken.’ Daaronder een afbeelding van twee handen die naar elkaar reiken.
In 2015 verdween de roestkleurige plaquette. ,,Dat gebeurde bij een herindeling. Per toeval werd die toen gevonden in de kelder van het nieuwe gemeentehuis van Midden-Drenthe in Beilen.” Een paar jaar later gebeurde het nog een keer na een uitleen aan het Haags Historisch Museum. ,,Het bord kwam terug bij de gemeente, daar is ook een handtekening voor gezet. Vermoedelijk is het daarna weer bij een interne verbouwing weggeraakt.” Hoe dat kan? ,,Niemand heeft daar antwoord op.”
Wethouder Jan Schipper van Midden-Drenthe bood in 2021 al zijn excuses aan voor de verloren plaat. ,,Het is een plaat met emotionele waarde, waar zorgvuldig mee omgegaan moet worden”, zei hij toen tegen deze krant. Destijds werd al een replica beloofd als de originele gedenkplaat niet werd gevonden.
Die replica is nu gemaakt, in samenwerking met de gemeente. Precies 77 jaar nadat de Haagse ouders de originele gedenkplaat overhandigden aan Westerbork, op 13 augustus, onthult de gemeente de replica. Kupers hoopt dat bij die onthulling ook inmiddels tachtigjarige Haagse bleekneusjes zullen zijn. ,,Om hun verhalen te horen, dat op te kunnen schrijven. Wellicht wordt het een soort reünie, een weerzien. Ik heb al veel reacties gehad van mensen die bijvoorbeeld nog altijd contact hebben met het kind dat hun gezin opving.”
Of hij hoop heeft de originele gedenkplaat ooit terug te zien? Niet echt. ,,We hebben er al zoveel aandacht aan besteed, dat bord komt niet terug.” Des te belangrijker dat er nu een replica komt. Om te laten zien dat er ook positieve dingen gebeurden in de oorlog. ,,Daarom hebben wij als stichting ook ‘Westerbork: dorp van de vrijheid’ opgericht.” Een van de doelen daarvan is die naam in een positiever daglicht te zetten.
Kupers: ,,Ik ga al jaren op vakantie naar Winterberg in Duitsland. Als mensen daar vragen waar ik vandaan kom, valt het altijd even stil. In Duitsland leeft het nog net zo veel als in Nederland.”
Lees meer bij de bron, met foto’s: 
