Maar nu is de plaat kwijt. En niet voor het eerst. In 2015 verdween de roestkleurige plaquette al. Toen werd die na een week teruggevonden. Dat het historische object nu voor de tweede keer is verdwenen, is ongelooflijk, vindt Ben Boers van de Historische Vereniging Westerbork. ,,Vooral ook omdat de naam van de gemeente zoveel zegt. In de oorlog was het noemen ervan al angstaanjagend.” In de gemeente stond het beruchte concentratiekamp Westerbork, waarvandaan treinen vertrokken naar onder meer Auschwitz. 

De vereniging ontdekte dat de plaat weer kwijt was, nadat ze deze opvroegen bij de gemeente om hem te gebruiken bij de viering van de bevrijding 76 jaar geleden. ,,Onvoorstelbaar dat de gemeente op deze wijze met dit soort dingen omgaat”, vindt Boers. ,,De Haagse ouders hebben hun dubbeltjes en kwartjes bijeen gebracht en daar die plaat van gekocht. En die is nu weer zoek?”

Het raakt hem. Hij was zelf één van die Haagse kinderen die naar Drenthe werd gestuurd. ,,Ik ben er emotioneel bij betrokken. Vind het verschrikkelijk. U moest eens weten hoe ik hier samen met mijn tweelingzus ben behandeld in de oorlogstijd. Zo liefdevol. Ik was een echt Haags bleekneusje en kwam als kerngezonde jongeman weer terug.” 

Boers, die zijn leeftijd niet wil vertellen, maar aan de ‘verkeerde kant van de 85 zit’, kwam terecht in Elp. Het plaatsje kreeg zo’n grote plek in zijn hart, dat hij veertig jaar geleden terugging naar het dorp waar hij tijdens de hongerwinter werd opgevangen. En daar gaat hij nooit meer weg. ,,In mijn ambtelijke leven heb ik ernaar gestreefd om een functie te krijgen waar het mogelijk was om naar het noorden te verhuizen. Dat is gelukt. Mijn grootste wens kwam uit.”

Wat maakte Elp zoveel geliefder dan Den Haag? ,,Je moet je voorstellen, ik ben een echte dierenliefhebber. Tijdens die winter kwam ik terecht bij een kinderloos echtpaar op een boerderij. Toen we daar binnenkwamen, wilde de man me iets laten zien. Hij trok een deur open en daarachter stond een enorm mooi Belgisch paard. Prachtig.” Boers slaakt een zucht. ,,Ja, vanaf dat moment was daar mijn thuis. Ik kreeg pas heimwee toen ik weer in Den Haag woonde.”

Hij noemt zichzelf toch een ‘echte Hagenees’, maar is inmiddels verankerd in Drenthe waar hij zich nu samen met Anthon van der Neut, ook van de Historische Vereniging Westerbork,hard maakt voor de terugkeer van de Haagse gedenkplaat. ,,We zijn er niet op uit om iemand bekend te maken die een fout heeft gemaakt. We willen gewoon dat ding terug!”

Wethouder Jan Schipper van Midden-Drenthe biedt zijn excuses aan voor de verloren plaat. ,,Het is een plaat met emotionele waarde, waar zorgvuldig mee omgegaan moet worden.” Het vermoeden is dat hij kwijt is geraakt tijdens werkzaamheden. Mocht hij niet worden gevonden, dan wordt een replica gemaakt die in de gemeente komt te hangen. 

De gedenkplaat die de Haagse ouders aan Drenthe schonken. © Historische Vereniging Westerbork